یادی از سال های دور   

برای هر ستاره ای که ناگهان
در آسمان
غروب می کند
دلم هزار پاره است
دل هزار پاره را
خیال آن که آسمان
همیشه و هنوز
پر از ستاره است
چاره است

 

 

 

 

 

 

 

دست مزن ! چشم ببستم دو دست

 

 

راه مرو! چشم دو پایم شکست

 

 

حرف نزن! قطع نمودم سخن

 

 

نطق مکن! چشم ببستم دهن

 

 

هیچ نفهم! این سخن عنوان مکن

 

 

خواهش نافهمی انسان مکن

 

 

لال شوم٬ کور شوم٬ کر شوم

 

 

لیک محال است که من خر شوم!

لینک
یکشنبه ۱٧ تیر ۱۳۸٦ - امیر